ತೋಚಿದ್ದು ಗೀಚಿದ್ದು, ನನ್ನ ಕೆಲವು G - Talk status 's

ಅವಳು ನನ್ನ ನೋಡಿ ನಕ್ಕಳು, 

ಟ್ರೈ ಮಾಡದೇ ಸಿಕ್ಕಳು, 

ಆದವು ಮಧುವೆ ಮಕ್ಕಳು, 

ಅಲ್ಲಿಗೆ ಜೀವನ ಹಾಳು 

ಓ ನನ್ನ ಚೆಲುವೆ, ಎಲ್ಲಿರುವೆ
ತಿಳಿಸಿದರೆ ಎಚ್ಚರವಹಿಸುವೆ ಅತ್ತ ಕಡೆ ಬರದೆ 

ಅವಳು ಸಿಗೊವರಗು ಸಿಗಲಿಲ್ಲ ಅಂತ ಬಾದೆ, ಸಿಕ್ಕ ಮೇಲು ಇನ್ ಅದೇ (ಬಾದೆ)

ಕೆಲವನ್ನ ಬೇಕು ಅಂದ್ರು ಕೊಡಲ್ಲ, 

ಇನ್ ಕೆಲವನ್ನ ಬೇಡ ಅಂದ್ರು ಬಿಡಲ್ಲ, 

eದು ಇದದ್ದೇ companyili ಇದಷ್ಟು ಕಾಲ ಅದುಕ್ಕೆ ನೋಡ್ಕೋಬೇಕು ನಾನು ನನ್ನ manageru ಬಲಾಬಲ.  

ತುಂಬ ದಿನಗಳ ನಂತರ ನನ್ನ ಹುಡುಗಿಯಿಂದ ಬಂತು ಕರೆ
ಅದು ಹೊರಗೆ ಹೋಗಬೇಕಂತೆ, so ನ ಅಂದೇ ಸರೆ
ರೋಚಿಗೆದ್ದ ಅವಳು ಕೊಂಡಳು ಬಟ್ಟೆ ಬರೆ
ಬೇಕೆನ್ದಳು ಆಭರಣ ಉಡುಗೊರೆ
ನೋಡ್ಬೇಕಂದ್ಲು ಚಲನಚಿತ್ರ on PVR ತೆರೆ 

ಅಲ್ಲಿಗೆ ಬಿತ್ತು ನನ್ನ pocket ಗೆ ಬರೆ

So Guys beware tomorrow is "Valentines Day"
                                            ಪ್ರೇತಿ ಪ್ರೇಮ - ನಿಮ್ಮ ನಿಮ್ಮ ಕರ್ಮ 

ಅಂದು ರಾಮ ಬಿಲ್ಲು ಮುರ್ದಿದಕ್ಕೆ ಸೀತೆ ಅಪ್ಪನ ಬಿಟ್ ಬಂದ್ಲು

ಕೃಷ್ಣ ಕೊಳಲು ಉದಿದಕ್ಕೆ ರಾಧೆ ಅಪ್ಪನ ಬಿಟ್ ಬಂದ್ಲು 

but ನಾನು ಬರಿ ಕಣ್ಣು ಹೊಡೆದಿದಕ್ಕೆ ಒಂದ್ ಹುಡುಗಿ ಅವರಪ್ಪಾನು ಕರಕೊಂಡ್ ಬರೋದ

ಎತ್ತ ಸಾಗಿದೆ ಜೀವನ . . . .ದಿಕ್ಕು ದೆಸೆ ಇಲ್ಲದೆ ಪಯಣ!!!!!!

A simple escape plan ( dating plans in small towns)

" ನೀನು ಊರಿಗೆ ಬಾ, ನಾನು ನಿರಿಗೆ ಬರ್ತೀನಿ" 

ಪ್ರಿಯ ಸಹ Gtalk ಬಳಕೆದಾರರೇ ಈ ಮೂಲಕ ತಿಳಿಸುವುಧೆನಂದರೆ May 20 ನೆ ತಾರೀಕಿನಿಂದ ನಾನು ಹೊಸ company ಗೆ ಹೋಗುವುದರಿಂದ ಮತ್ತು ಅಲ್ಲಿ Gtalk ಸುಧಿಗಾರನ access ಇಲ್ಲದಿರುವದರಿಂದ working hoursನಲ್ಲಿ ನಿಮ್ಮ ಸಂಪರ್ಕಕ್ಕೆ ಬರಲಾಗುವುದಿಲ್ಲ. So ಇನ್ಮೇಲೆ ನೀವುಗಳು ನನ್ನ ಉಪಟಳವಿಲ್ಲದೆ ನೆಮ್ಮದಿ ಇಂದ ನಿಮ್ ಕೆಲಸ ಮಾಡ್ಕೋಬಹುದು (because ಇತೀಚೆಗೆ ನಾನು notice period ಅಲ್ಲಿ ಇರೋದ್ರಿಂದ ತುಂಬ ಜನರ ತಲೆ ತಿನ್ತಿದೆ). But you need to bare me for next 10days...

ತುಂಬಾ ದಿನಗಳಿಂದಾನೆ ಮನೇಲಿ ಒಂದ್ proposal ( relatives ಹುಡುಗಿ ) ಬಗ್ಗೆ discussion ನಡಧು, ನನ್ನ strong no ಇಂದ ಅದನ್ನು drop ಮಾಡಿದ್ರು. But recent ಆಗಿ ನನಗೆ ಒಂದ್ wild thought ಬಂತು, " ಅದೇ ಅ ಹುಡುಗಿನ ಮಧುವೆ ಆದ್ರೆ bangalore ಅಲ್ಲಿ ಕಡೇಪಕ್ಷ 2 ಮನೆ ಬರುತ್ತೆ ಅಂತ ಅಂದ್ಕೊಂಡೆ" but ಆಮೇಲೆ realise ade

" ಅಸೆ ಪಟ್ಟು ಆಸ್ತಿಗೋಸ್ಕರ ನನ್ನ ಆನಂದನ ಅಡ ಇಡೋದು ಬೇಡ ಅಂತ"

" 2 ಮನೆ ಇದ್ರೆನಂತೆ, ಮನೆಗೆ ಹೋಗೋಕೆ motivation ಇಲ್ಲದ ಮೇಲೆ.... "    ಅದೃಷ್ಟ ಯಾರಿಗೂ ಈ wild thought ಬಗ್ಗೆ ಹೇಳಿರಲಿಲ್ಲ...... All izz well...

ಓ ನನ್ನ ಚೆಲುವೆ,

ನಿನ್ನ ಬಗೆಗಿನ ಸೆಳೆ

ಮೂಡಿಸಿದೆ ಭಾವನೆಗಳ ಅಲೆ, 

ಮಿತಿಮೀರಿದ ಅವು ಮನದಲಿ ಮೂಡಿಸಿವೆ ನೆರೆ, 

ಅವ ನಿವೇದಿಸಿಕೊಳ್ಳಲು ಅಡ್ಡಿಯಿದೆ ನಮ್ಮ ನಡುವೆ ಮಾತಿಲ್ಲವೆಂಬ ತೆರೆ, 

ನಿನ್ನ ಕಂಡ ಆ ಕ್ಷಣ, 

ತಕ್ಷಣ,

ಬಲವಗಿಸಿತು ನನ್ನಲ್ಲಿಯಾ ಪ್ರೀತಿಯ ಕಣ,

ಅಂದಿನಿಂದ ಶುರು ನಿನಗಾಗಿಯ ನನ್ನ ನಿರೀಕ್ಷಣ,

ಇನ್ನು ಉಳಿದ ಪ್ರಪಂಚವೆಲ್ಲ ನನಗೆ ಕ್ಷೀಣ, 

ಅಲ್ಲೆಲ್ಲ ಖಾಲಿ ಖಾಲಿ, ಇಲ್ಲಿ ಬರೆ ಕೆಲಸನೇ ಕೆಲಸರೀ

ಅಲ್ಲಿ ನಾನು ಮಾಡಬೇಕು ಅಂತಾನು ಅಂದ್ಕೊಲಿಲ್ಲ ಅವರು ಮಾಡಿಸಬೇಕು ಅಂದ್ಕೊಲಿಲ್ಲ.. 

ಇಲ್ಲಿ ನಾನು ಬೇಡ ಅಂತಿಲ್ಲ ಅವರು ಸಾಕು ಅನ್ಲಿಲ್ಲ

ಅಲ್ಲಿ ಆಡಿದ್ದೆ ಆಟ... ಇಲ್ಲಿ ಅವರದೆ ಆಟ

ಸಾಗಬೇಕೆಂದಿದ್ದೆ ನಿನ್ನೊಟ್ಟಿಗ್ಗೆ  ತುಂಬಾ ದೂರ,
ಆದರೆ ಇಲ್ಲಿಗೆ ನಿಂತಿತು ನಮ್ಮ ಪಯಣ,
ಜೊತೆಜೊತೆಯೇ ಸೇರಬೇಕೆಂದಿದ್ದೆ ಭವಸಾಗರದ ಅಂಚು,
ಆದರೆ ಒಟ್ಟಾಗಿ ಸಾಗಲೇ ಇಲ್ಲ ಒಂದು ನೂರು ಇಂಚು, 

ಇದೆಲ್ಲ ಅವನದೇ ಸಂಚು

 """

ಕಡಲಂಚಿನಲ್ಲಿ ಮೂಡಿಸಿಹೊರಟಿವೆ ನನ್ನ ಹೆಜ್ಜೆ ಗುರುತುಗಳು,

ಗುರುತುಗಳ ಅಳಸುತ್ತ, ಪಾದಗಳ ನೆನೆಸುತ್ತಿವೆ ಕಡಲ ಅಲೆಗಳು,

ಬಾಣದಂತೆ ಎದೆಯ ಮೀಟುತಿವೆ ಆ ನನ್ನ ನೆನಪುಗಳು.....

ಹೊಳೆವ ರವಿ ಮರೆಯಾಗುವ ಸಮಯ,

ನನ್ನ ಮನಸು ಬುದ್ದಿಗಳ ನಡುವೆ ಯೋಚನೆಗಳ ವಿನಿಮಯ,

ಆದರು ಕಂಡವು ಕೆಲವು ಬಣ್ಣ ಬಣ್ಣದ ಕನಸುಗಳು, ಎಂತಹ ವಿಸ್ಮಯ......

ಬೆಳಕು ಕರಗಿ ಕತ್ತಲು ಮೂಡುತ್ತಿತ್ತು,

ತನ್ನದೇ ಲೋಕದಲ್ಲಿ  ಮನಸು ತೊಯ್ದಾಡುತಿತ್ತು,

ವಿಶ್ರಾಂತಿಗಾಗಿ ದೇಹ ತವಕಿಸುತಿತ್ತು....

""""

ಮನದಲ್ಲಿ ನೆನೆಯುತಲ್ಲೇಯಿದ್ದೆ ನಿನ್ನ ಬಗ್ಗೆ,

ಕಂಡ ಪ್ರತಿ ಜೀವಿಯು ಕಾಣುತಿತ್ತು ನಿನ್ನ ಹಾಗೆ 

ಏನೀ ವಿರಹದ ಬೇಗೆ.......

ಎಷ್ಟೇ ದೂರ ಎಸೆದರು, ಅಲೆಗಳು ಮತ್ತೆ ಕಡಲು ಸೇರೋ ಹಾಗೆ,ಆ ನೆನಪುಗಳನ್ನ ಎಷ್ಟೇ ಮರೆತರು, ಮನಸ್ಸಿಗ್ಗೆ ಮತ್ತೆ ಮತ್ತೆ ಬಂದು ಬಡಿತಿವೆ....

ಪ್ರತಿಬಾರಿ ಬಾಡ ಹೊರಡಲು ಎನ್ನ ಮನದ ಹೂವು,ಬಂದು ನಾಲ್ಕು ಹನಿ ನೀರೆರಚುವರು ಯಾರೋ ಒಬ್ಬರು........

ಮುಚ್ಚಿರುವ ಕಣ್ಣ ರೆಪ್ಪೆಗಳನ್ನೇ ಪರದೆಯನ್ನಾಗಿಸಿ, ಮೂಡುತಿವೆ ನಿನ್ನ ದೃಶ್ಯಗಳು,ಹೌದು ನಿನ್ನ ನೆನಪಲ್ಲೇ, ನಿದ್ದೆಯಿಲ್ಲದೆ ಸಾಗುತಿವೆ ನನ್ನ ರಾತ್ರಿಗಳು...

ಆರ್ತನಾದದಿ ಮೊಳಗುತ್ತಿತ್ತು ನನ್ನ ದೂರವಾಣಿ,
ತುಂಬಾ ದಿನದ ನಂತರ ಕರೆ ಮಾಡಿದ್ಲು ನನ್ನ ಕನಸಿನ ರಾಣಿ,
ಅವಳಂದಳು - ನನ್ನ ಮಧುವೆ, Please "Come , ಬನ್ನಿ"
ಅದ ಕೇಳಿದ ನನ್ನ, ಕಣ್ಣಲ್ಲಿ "ಕಂಬನಿ"

ರವಿ ಮೂಡುವ/ಮುಳಗುವ ಸಮಯದಿ,
ಬೆಳಕು ಕತ್ತಲುಗಳು ತೊಡಗಿವೆ ಜಗಳದಿ,
ಆ ಕದನದ ಸಾಕ್ಷಿಯಾಗಿ ಮೂಡಿದೆ ಚಿತ್ತಾರ ಕೆಂಪು ಬಣ್ಣದಿ......

 

 

 

Thought of the day......

When whole India is Excited on an issue, I was busy doing Piligrimage in Japan (Kamakura Trip).

When everyone was curious about Annaji, Kejriwalji, ManmohanJi, Swarajji, I was busy praying Kenchoji, Tokieji, Jochiji, Jufukuji in Kamakura (Temples and Shrines)

When Rallies in Streets, Protests at Parks, Jail Baro or Indefinite Fasting would have been Excitements of the Day, I was busy Clicking Pics, Hiking hills, Cycling and Praying

When Shouting slogans with JanaGanaMana/ VandeMataram now and then would have been the best moments of the Day, I was busy listening to Romantic(Arya2) Songs on my Itouch and "Kono Denshawa...., Sugiwa CenterKita, Sugiwa Kamakura, " in trains(Announcements in train)

What the Hell, last time I took leave for such things, but Now I have a week long Vacation but no chance....

Yesterday I missed Independence Day Celebrations and Today I am missing the Struggle for the same Independence.

Still 54Days to Go.....


Link to Pics:
https://picasaweb.google.com/117154012054876485022/Kamakura

ಮುಸ್ಸಂಜೆ...

ಕಡಲಂಚಿನಲ್ಲಿ ಮೂಡಿಸಿಹೊರಟಿವೆ ನನ್ನ ಹೆಜ್ಜೆ ಗುರುತುಗಳು,

ಗುರುತುಗಳ ಅಳಸುತ್ತ, ಪಾದಗಳ ನೆನೆಸುತ್ತಿವೆ ಕಡಲ ಅಲೆಗಳು,

ಬಾಣದಂತೆ ಎದೆಯ ಮೀಟುತಿವೆ ಆ ನನ್ನ ನೆನಪುಗಳು.....

ಹೊಳೆವ ರವಿ ಮರೆಯಾಗುವ ಸಮಯ,

ನನ್ನ ಮನಸು ಬುದ್ದಿಗಳ ನಡುವೆ ಯೋಚನೆಗಳ ವಿನಿಮಯ,

ಆದರು ಕಂಡವು ಕೆಲವು ಬಣ್ಣ ಬಣ್ಣದ ಕನಸುಗಳು, ಎಂತಹ ವಿಸ್ಮಯ......

ಬೆಳಕು ಕರಗಿ ಕತ್ತಲು ಮೂಡುತ್ತಿತ್ತು,

ತನ್ನದೇ ಲೋಕದಲ್ಲಿ  ಮನಸು ತೊಯ್ದಾಡುತಿತ್ತು,

ವಿಶ್ರಾಂತಿಗಾಗಿ ದೇಹ ತವಕಿಸುತಿತ್ತು....

 

Bare Foot Warriors - Those Forest and Tiger Survivors

Through this post I would like to put on my humble Request to all to give their Generous Contributions, to make our BareFoot warriors (Forest watchers) a little privileged. This contribution is to provide Rain Jackets to our Forest watchers (Forest survivors).

 
Right from our first class, we proudly read that our National Animal is Tiger. And in last couple of years, this King of Forest is again in headlines. This time it is not for its pride or majesty, but its the call for its conservation, an urge to give life and space for this Majestic animal. All this Headlines and most slogan shoutings were heard in all major Metros of our Nation and many big Sessions have went on its conservation. Many of us wore "Save Tiger" T's to our Offices and thought ourselves the part of this Great Mission.


And all of a sudden, this years Tiger survey showed an Positive news that the Tiger Population is on Rising Streak and Karnataka being emerged as second biggest home for this Wild Cat. And behind this uprising of Wild cat's number, its not our display on T's or our Shoutings on TV's or not even our so much hyped marathons, processions which led to it. But its our Forest watchers, who on their very bare foot patrolled each and every corner of the forest, just to make sure that Tiger will still be "National Animal" of Great India.

With no Weapons in hand, Not even proper clothings and on their bare foot , these real heroes doing the real Tiger and Forest Conservation. Being from Tribal background and not much earnings, the are stuggling to their best to earn livelihood. These are the Monthly Rated (MR) and Petty Cash Payment (PCP) workers who form the lowest rank but the front end warriors in saving our endangered forests and wildlife. Wearing an old khaki uniform to protect from the burning sun, the chilling winters or the rains, bare footed with a stick to fight the smugglers, poachers and forest fires, spending most of their lives in remote anti poaching camps with bare minimum facilities, getting paid the minimum wages to support their families and bring up their children in this competitive world, these watchers have no motivation to work but still are sincere and committed.

So we as a part from our Wildlife conservation team - Aranya Wildlife Trust, decided to provide Rain Coats to these Poor Heroes, to make them a bit privileged and motivate them to continue to their further contribution to protect our precous resources.

If you are interested in Stretching you helping hand please let me know. Your generous contribution will really do an impact.

Forget a movie this week
You get a Rain coat to this Conservation Geek.......

This Helps both Wildlife and a Tribal family (by increasing thier earning by being much more efficient)

An oppurtunity to make your child and Grand child to still see Wild animals.

So please do drop in your mail as a response.


--Happy

"There are many National Issues- But Global Warming an Planetal issue"

ಹುರುಳಿಲ್ಲದ ಹುಡು"ಕಾಟ"

ಅಂದು, ಕಳೆದವು ತುಂಬಾ ವರುಷಗಳು,

ನಾನು ಚಿಕ್ಕವನು, ಅವಳು ಚಿಕ್ಕವಳು,

ಅಲ್ಲಿ ಅದು ಹಾಳು, ಬರೆ ಓಳು ......


ಬಂದೆ ಪ್ರಾಥಮಿಕ ಹಂತಕ್ಕೆ,

ಕಂಡಲೋಬ್ಬಳು ಶಿಲಾಬಾಲಿಕೆ,

ಕಂಡು ೩ರೆ ತಿಂಗಳು, ಅವರ ಅಪ್ಪನ "Transfer " ಓಕೆ,

ಅಲ್ಲಿಗೆ ಇವಳು ಮರೀಚಿಕೆ.....


ಅದು ಹಿರಿಯ ಪ್ರಾಥಮಿಕ ಶಾಲೆ,

ನನ್ನ ಕಣ್ಣಿಗೆ ಬಿದ್ದಳು ಒಬ್ಬ ಬೆಳದಿಂಗಳ ಬಾಲೆ,

ಇವಳು ನಮ್ಮೂರಲ್ಲಿ ಓದಲು ಎಂದಳು ಒಲ್ಲೆ,

ಮುಗಿತು ನಮ್ಮ ನೋಟ ಅಲ್ಲೇ.....


ಒಂಬತ್ತು ಹತ್ತನೇ ಕ್ಲಾಸು,

ಇತ್ತು ಒಂದು ಜೂನಿಯರ್ ಐಸು,

ಆದರೆ ತಿಳೀತು ಅವಳು hopelessu

ನಮ್ಮ ಆಟ ಅಲ್ಲಿಗೆ ಟುಸ್ಸು.....


ಶುರುವಾಯಿತು ನಮ್ಮ puc ,

ಕೆಲವರು "very pretty " and we used to see "

ಆದರೆ ಏನು, ನಮಗೆ ಜೀವನದ ಮೇಲೆ ಆಶೆ,

ಅದರಿಂದ ನಮ್ಮ ಹುಡುಗಾಟಕ್ಕೆ ಅಮವಾಸೆ.......


ಮೊದಲಾಯಿತು ಇಂಜಿನಿಯರಿಂಗ್ ಎಂಬ ನಮ್ಮ ಜೀವನೋಧರಕ ,

vtu under ಅದೊಂದು ನರಕ, ಜೀವನಕ್ಕೆ ಮಾರಕ,

ಅದರಲ್ಲೂ ಪ್ರತಿ ಸೆಮಿಸ್ಟರ್ ಕಾಣುತಿತ್ತು ಕೆಲವೊಂದು ಮೋಹಕ, ರೋಚಕ, ಮಾದಕ,

ಆದರೆ ಅವರಲ್ಲಿ ಸಾದಕ (always studying ), ಬಾದಕ (with backs & detained), ರೋದಕ (ಸಿಕ್ಕಾಪಟ್ಟೆ ತಲೆ ತಿನ್ನೋರು), (ದೊಡ್ದು ಕಾಲಿ ಮಡ್ಸೋರು) ಮತ್ತೆ ಉಳಿದವರು ಕ್ಷಣಿಕ (ಚಳ್ಳೆಹಣ್ಣು ತಿನ್ನಿಸೋರು )

ಅಲ್ಲಿಗೆ ನಮ್ಮ ಅಸೆ ಬರೆ ಆಕಸ್ಮಿಕ, ಅವೈಜ್ಞಾನಿಕ, ಕಾಲ್ಪನಿಕ...........



ಕೆಲ್ಸಕ್ಕೆ ಸೇರಿದ ಮೇಲಿನ ಸ್ಟೋರಿ ಮತ್ತೆ ಹೇಳ್ತೀನಿ...........



ಹ ಹ ಹ್ಯಾಪಿ....

"ನೀಲಿ ಬಾನಲಿ ತೇಲಿಹೋದೆನೂ ನಾನು ಆ ದಿನ"

ಇದು ನಡೆದು ಆಗಲೇ ಒಂದು ತಿಂಗಳು ಕಳೆದಿದೆ. ಆದರೆ ಅಂದು ನಡೆದ ಆ ಅದ್ಭುತವಾದ ಘಟನೆಯನ್ನ ಹೇಗೆ ವಿವರಿಸ ಬೇಕೆಂದು ಯೋಚಿಸುತ್ತಲೇ ಈ ಒಂದು ತಿಂಗಳನ್ನ ಕಳೆದೆ.


ಅದು ಸಹ ಒಂದು ವಾರಾಂತ್ಯ, ಆ ವಾರಾಂತ್ಯ ಊರಲ್ಲಿ ಕಳೆಯಬೇಕೆಂದು ನಿರ್ದರಿಸಿ , ಶುಕ್ರವಾರ ರಾತ್ರಿಯೇ ಊರನ್ನು ತಲುಪಿದೆ. ಹಾಗೆ ಆ ವಾರಾಂತ್ಯವನ್ನ ಅಪ್ಪ, ಅಮ್ಮನೋಟ್ಟಿಗೆ ಮಾತಾಡ್ಕೊಂಡು, ಊರಿನ ಸ್ನೇಹಿತರೊಂದಿಗೆ ಅಲೆದಡ್ತಾ ಹಾಗು ನಮ್ಮ ನೆಚ್ಚಿನ ಪಕ್ಷಿ ವೀಕ್ಷಣೆ ಮತ್ತು ಜಿಂಕೆಗಳ ಹುಡುಕಾಟದಲ್ಲಿ (ನಿಜವಾದವು) ಕಳೆದೆ. ಒಳ್ಳೆ relaxed mood ನಲ್ಲಿದ್ದ ನಾನು ಸೋಮವಾರ ಬೆಳಗ್ಗೆ ಹೊರಡುವುದೆಂದು ತೀರ್ಮಾನಿಸಿ ಆ ವಾರಾಂತ್ಯಕ್ಕೆ ಒಂದು ಒಳ್ಳೆ ಅಂತ್ಯ ಕೊಟ್ಟು ಹಾಗೆ ನಿದ್ದೆಗೆ ಇಳಿದೆ. ಮತ್ತೆ ಬೆಳಿಗ್ಗೆ ೪ ೩೦ ಗಂಟೆಗೆ ನಮ್ಮ ಊರಿಂದ ಹೊರಡುವ ಮೊದಲ ಬಸ್ನಲ್ಲಿ ಕುಂತು ಬೆಂಗಳೂರಿಗೆ ಹೊರಟೆ.....

ಬೆಳಗಿನ ಈ ೪ ೩೦ ರ ಬಸ್ ಬಹಳ ವಿಶೇಷವದದು. ಯಾಕೆಂದರೆ ಬೆಂಗಳೂರಿಗೆ ಇಲ್ಲ ತುಮಕೂರಿಗೆ, ಕಾಲೇಜು ಅಥವಾ ಕಚೇರಿಗೆ ತೆರಳುವ ಯಾರೇ ಇದ್ದರು, ಇದೇ ಬಸ್ ನಲ್ಲಿ ಕುಳಿತು ಬರೋದು. ಅದರಿಂದ ಈ ಬಸ್ ಹತ್ತಿದರೆ ಕಡೇ ಪಕ್ಷ ನನಗಿಂತ 3 ವರ್ಷ seniors ಹಾಗು juniors ಗಳನ್ನ ನೋಡೋ ಅವಕಾಶ.... ಆದರೆ ಏನು ಮಾಡೋದು, ಆ ದಿನದ ಬಸ್ನಲ್ಲಿ ನೋಡೋಣ ಅಂದ್ರು ಒಂದೇ ಒಂದು ಆಕರ್ಷಣಿಯ ತುಂಡು ಸಹ ಇರಲಿಲ್ಲ ಹಾಗು ಹರಟೋಣ ಅಂದರು ಯಾರು ಇರಲಿಲ್ಲ. ಅರೆ ಬರೆ ನಿದ್ದೆ ಇಂದ ಎದಿದ್ದ ನಾನು, ಈ ರೀತಿ ಆಕರ್ಷಣೆ ರಹಿತ ಬಸ್ನಲ್ಲಿ ಏನು ಮಾಡಲಾಗದೆ, ಕನಸುಕಾಣುತ್ತ ನಿದ್ದೆಗಿಳಿದೆ.

ನಿಜ ಜೀವನದಲ್ಲಿ ಸಾದಿಸೋಕೆ ಆಗದ ನನ್ನ ಅದೆಷ್ಟೋ ಆಸೆಗಳನ್ನ ಆ ಮುಂಜಾವಿನ ನಿದ್ದೆಯಲ್ಲಿ ಸಾಧಿಸಿದ್ದಯಿತು, ಮಾಡಬೇಕೆಂದಿದ್ದ ಆದೆಷ್ಟೋ ಸಾಹಸಗಳನ್ನ ಮುಗಿಸಿದ್ದಯಿತು. ಹಾಗೇನೆ ತಾಕಬೇಕೆಂದಿದ್ದ ಹಾಗು ಸನಿಹದಿಂದ ನೋಡಬೇಕೆಂದಿದ್ದ ಅದೆಷ್ಟೋ ಸುಂದರ ವಸ್ತು ವ್ಯಕ್ತಿಗಳೊಟ್ಟಿಗೆ ಕಾಲಕಳೆದಿದ್ದು ಮುಗಿಯಿತು. ಸುಮಾರು ಎರಡು ಗಂಟೆಗೂ ಹೆಚ್ಚು ಹೊತ್ತು ನಡೆದ ಆ ನನ್ನ ಕನಸೆಂಬ ಬಣ್ಣದ ಚಿತ್ರಕ್ಕೆ ವಿರಾಮ ಬಿದಿದ್ದು, ನನ್ನ ಪಕ್ಕದ " seat " ಅಲ್ಲಿ ಯಾರೋ ಬಂದು ಕೂತಮೇಲೆ. ನನ್ನ ಆಸೆಗಳನ್ನ ಈಡೇರಿಸುತಿದ್ದ ಆ ಕನಸಿನಿಂದ ಹೊರಬರುವ ಮನಸೇಇಲ್ಲದಿದ್ದ ನಾನು, ಪಕ್ಕ ಕೂತದ್ದು ಯಾರು ಅಂದು ನೋಡದೆ ಮತ್ತೆ ನಿದ್ದೆಗೆ ಜಾರಿದೆ. ಮತ್ತೆ ಥಟನೆ ಶುರುವಾಯಿತು ನನ್ನ ಕನಸುಗಳ ಚಿತ್ತಾರ, ಆಗಷ್ಟೇ ಕೈ ಕೊಟ್ಟ ಒಬ್ಬಳು, ಹೊಸದಾಗಿ ಕೈ ಹಿಡಿಯಲು ಬಂದ ಇನ್ನೋಬಳು, ನೆಮ್ಮದಿಯಾಗಿ ಮಾಡುವಂತ ಕಚೇರಿ ಕೆಲಸ, ಮುಂದೆ ಇರಬಹುದಾದ ಸುಂದರ ಸರಾಗವಾದ ಜೀವನದ ಚಿತ್ರಗಳು ಸಾಗಿ ಹೋಗುತಿದ್ದ ಆ ನನ್ನ ಕನಸಿಗೆ "ಶುಭ" ಹಾಡಿದ್ದು ಈ ನಮ್ಮ ಬೆಂಗಳೂರು traffic jam ನಲ್ಲಿ ಕೇಳಿಸೋ horn ಶಬ್ದ.

ಒಂದೇ ಒಂದು ನಿದ್ದೆಯಲ್ಲಿ ಕಂಡ ಇಷ್ಟೆಲ್ಲಾ ಕನಸುಗಳಿಂದ ಪುಲಕಿತನಾಗಿ ಎದ್ದ ನಾನು, ನನ್ನ ಪಕ್ಕ ಕೂತಿದ್ದ ಹಾಗು ನನ್ನ ಹೆಗಲ ಮೇಲೆ ತಲೆ ಹಾಕಿ ಮಲಗಿದ್ದ ಆ ಜೀವ ಯಾವುದು ಎಂದು ನೋಡುತಿದ್ದೆ. ತೆಳ್ಳಗೆ, ಬೆಳ್ಳಗೆ, ನಾಜುಕಗಿದ್ದು, "ನೀಲಿ" ವಸ್ತ್ರಾಲಂಕಾರ ಮಾಡ್ಕೊಂಡಿದ್ದ ಆ ಅವರು, ಆಹಾ!! ಒಂದು figeru . ಹಾಯಾಗಿ ನನ್ನ ಹೆಗಲಮೇಲೆ ಮಲಗಿದ್ದ ಆ ಅವರು, ನನ್ನಂತೆಯೇ traffic ಶಬ್ದಕ್ಕೆ disturb ಆಗಿ ಎದ್ದು ಕುಂತರು. ಇನ್ನೇನು ಇಬ್ಬರು ನಾಚ್ಕೊಂಡು, ಒಬ್ಬರನ್ನ ಒಬ್ಬರು ನೋಡ್ಬೇಕು, ಅಷ್ಟರಲ್ಲೇ ಅವಳ stop ಬಂತು. Mostly ಅವಳು ಮನಸಿಲ್ಲದಿರು, ಸ್ಟಾಪ್ ಬಂದ ತಪ್ಪಿಗೆ ಹಿಂದೇ ಸಹ ನೋಡದೆ ಇಳಿದುಹೋದಳು........... ನಮ್ಮ ದರಿದ್ರನೇ ಹೀಗೆ, live ಆಗಿ ನಡಿತಿರಬೇಕಾದ್ರೆ, ಅದನ್ನೇ ಕನಸಲ್ಲಿ ನೋಡೋ ಗತಿ......... "ಹತ್ತಿರವಿದ್ದರು ದೂರ ಉಳಿಯುವೆವೂ, ನಮ್ಮ ನಿದ್ದೆ, ಕನಸುಗಳಲಿ"

ಒಂತರ ರೋಮಾಂಚಿತನಾಗಿ ಹಾಗೇನೆ ಒಂತರ ಅವಕಾಶ ವಂಚಿತನಾಗಿ, ಕಡೆಗೂ ಮಜೆಸ್ಟಿಕ್ ಗೆ ಬಂದು ಸೇರ್ದೆ......

ಇಲ್ಲಿ ಶುರುವಾಯ್ತು ನಮ್ಮ ಮತ್ತೊಂದು ಅದ್ಭುತ ಪ್ರಯಾಣ. ಆಗ್ಲೇ ಕೆಲಸಕ್ಕೆ ಲೇಟ್ ಆಗಿದ್ದ ನಾನು, ಸ್ವಲ್ಪ ಬೇಗ ಹೋಗೋಣ ಎಂದು ಆ ಕೆಂಪು ಡಬ್ಬ - ವೋಲ್ವೋ ಬಸ್ ಹತ್ತಿದೆ. Electronic City ಕಡೇ ಬಸ್ ಆಗಿರೋದ್ರಿಂದ ಬಸ್ ಆಗಲೇ ತುಂಬೋಗಿ, ಸೀಟ್ ಎಲ್ಲಾ ಬರ್ತಿ ಆಗಿತ್ತು. ಆದರೆ ಮುಂದೆ ಆ ಚಕ್ರಗಳ ಮೇಲೆ ಅಡಡ್ಡವಾಗಿ ಕೂರಾ ಬಹುದಾದ ಸೀಟ್ (ಡ್ರೈವರ್ ಸೀಟ್ ಹತ್ತಿರ) ಮಾತ್ರ ಕಾಲಿಯಿತ್ತು. ಅಲ್ಲೇ ಹಿಂದೇ luggage ಹಾಕಿ, ಆ ಸೀಟ್ ಮೇಲೆ ಕುಂತೆ. ಸ್ವಲ್ಪ ಹೊತ್ತಿಗೆ ಬೊಮ್ಮನಹಳ್ಳಿಗೆ ಟಿಕೆಟ್ ತಗೊಂಡು, ನಿದ್ದೆಗಿಳಿದೆ. ಒಳ್ಳೆ ನಿದ್ದೆಲೆ ಇದ್ದ ನಾನು, ಅಂತ ಆರಾಮಗಿರೋ ಸೀಟ್ ಅಲ್ಲದ ಕಾರಣ, ಸ್ವಲ್ಪ ಹೊತ್ತಿಗೆ ಎದು ಕೂತೆ. ಎದಿದ್ದೆ ತಡ, ನನಗೆ ತುಂಬಾ ಆಶ್ಚರ್ಯ, ನನ್ನ ಕಣ್ಣನ್ನ ನಾನೆ ನಂಬೋಕಗ್ತಿಲ್ಲ. ಇದೇನು ವೋಲ್ವೋ ಬಸ್ಸೋ ಇಲ್ಲ ಅದೇನು ಸ್ವರ್ಗ ಅಂತಾರಲ್ಲ ಅದೆನ ಅಂತ ಅನುಮಾನ. ನನ್ನ ಆ ಅಡಡ್ಡವಾಗಿ ಕೂರಾ ಬಹುದಾದ ಸೀಟ್ಗೆ ಆಕಡೆ ಒಬ್ಬರು, ಇಕಡೆ ಒಬ್ಬರು ಸುರ ಸುಂದರಿಯರು. ಹಿಂದೇ ಮುಂದೆ ಇದ್ದ ಸೀಟ್ಗಳಲ್ಲೂ full ಮಿಂಚಿಂಗು, ಒಳ್ಳೆ ಇಂದ್ರನ ತರ ಕಾಲಮೇಲೆ ಕೈ ಊರಿ, ಸುತ್ತಲಿನ ಅಂದವನ್ನ ಅಸ್ವಾದಿಸುತಿದ್ದೆ. ಮತ್ತೆ ನೋಡಿದ್ರೆ, ನನ್ನ ಎದುರಿಗೆ, ನ ಕುತಿರೋ ಸೀಟ್ ತರಾನೆ ಇರೋ ಸೀಟ್ ನಲ್ಲಿ, ಮತ್ತೆ ಒಂದು "ನೀಲಿ" ವಸ್ತ್ರಾಲಂಕಾರದಲಿದ್ದ ಒಂದು ಸುಂದರ ಚೆಲುವೆ. ....

ಅಡಡ್ಡವಾಗಿ ಕುತಿದ್ರಿಂದ, ನಾನು ಅವಳು ಇಬ್ಬರು ಎದುರು ಎದುರಾಗಿ ಕೂತಿದ್ವಿ. ಅಬ್ಬಾ ಅಂತು ಅದೊಂದು ಸಕತ್ ಜಾಗ, ನಾವು ಕೂತಿದ್ದ style ಇಂದ ಇಬ್ಬರಿಗೂ ಬೇರೆ ಕಡೇ ನೋಡೋಕೆ ಕಷ್ಟ, ಅದರಿಂದ ಅವಳು ನನ್ನ ಸ್ವಲ್ಪ ಹೊತ್ತು ನೋಡಿ ತಲೆ ಬಗ್ಗಿಸುತಿದ್ದ್ಲು, ನಾನು ಆಗ ಸ್ವಲ್ಪ ಹೊತ್ತು ಅವಳನ್ನ ನೋಡ್ತಾ ಕುರ್ತಿದ್ದೆ. ಆಗಾಗ ಇಬ್ಬರು ಒಬ್ಬರನ್ನೋಬರು ನೋಡ್ಕೊತಿದ್ವಿ. ಆ A / C ಬಸ್ನಲ್ಲಿ, ಒಳ್ಳೆ ರಾಜ ರಾಣಿ ತರ ನಾವಿಬ್ರು ಕುಂತಿದ್ವಿ, ಅಕ್ಕಪಕ್ಕದವರೆಲ್ಲ ನಮ್ಮ ಸಹಾಯಕರಾಗಿ ಕಾಣ್ತಿದ್ರು. ನಂಗೆ ಯಾವಾಗಲು ಆಗೋತರನೆ, ಆ situation ಗೆ ಸರಿಯಾಗಿ fm ನಲ್ಲಿ ಒಳ್ಳೆ ಹಾಡುಗಳ ಸರಣಿ. " ಕಣ್ಣಾ ಕಣ್ಣ ಸಲಿಗೆ, ಸಾಲಿಗೇ ಅಲ್ಲಾ ಸುಲಿಗೆ" ಅಂತ , " ಏನೋ ಒಂತರ, ಏನೋ ಒಂತರ" ಅಂತ "ಮಿಂಚಾಗಿ ನೀನು ಬರಲು" ಅಂತ ಆ ಕನ್ನಡ ಹಾಡುಗಳ background ಮ್ಯೂಸಿಕ್ ನಲ್ಲಿ ಸಾಗಿತು ನಮ್ಮ ಆ ಪಯಣ. ಈ ರೀತಿ romantic ಹಾಡುಗಳು ಬರ್ತಿದ್ದ ಆ fm ನಲ್ಲಿ "ಏನಾಗಲಿ ಮುಂದೆ ಸಾಗು ನಿ, ಬಯಸಿದೆಲ್ಲ ಸಿಗದು ...." ಅಂತ ಹಾಡು ಶುರ್ವಾಯ್ತು, ಬೇಜಾರಾಗಿ ಹೊರಗೆ ನೋಡಿದ್ರೆ ದರಿದ್ರ "ಬೊಮ್ಮನಹಳ್ಳಿ" ಸ್ಟಾಪ್ ಬಂದಿತ್ತು. ಏನು ಮಾಡೋಕೆ ಆಗಲ್ಲ, ಬಯಸಿದೆಲ್ಲ ಸಿಗೋಲ್ಲ ಅಂದ್ಕೊಂಡು, ಅವಳನ್ನ ಕಡೇಬಾರಿ ನೋಡಿ ಬಸ್ ಇಳಿದೆ.

 ಬೆಂಗಳೂರು traffic ನಲ್ಲಿ ೧೦ ನಿಮಿಷ ಬಸ್ನಲ್ಲಿ ಹೋದರು ತಲೆಕೆಡ್ತಿದ್ದ ನನಿಗೆ, ಅವತು ಒಂದುವರೆ ತಾಸು ಕುಂತಿದ್ರು ಟೈಮ್ ಹೋದದ್ದೇ ತಿಳಿಲಿಲ್ಲ. ಆ ದಿನ ಅದೇನೋ "ನೀಲಿ" ಬಣ್ಣದ್ದೇ ದರ್ಬಾರು, "ನೀಲಿ ಬಾನಲಿ ತೇಲಿ ಹೋದೆನು ನಾನು ಆ ದಿನ"...........

ಬಸ್ ಇಳಿದು ಹೊರಗೆ ನೋಡಿದ್ರೆ, ಅಲ್ಲೇ ಮತ್ತೆ ಅದೇ "ನೀಲಿ" ಬಣ್ಣದಲ್ಲಿ ದೊಡ್ಡದಾಗಿ "bosch " ಅಂತ ಕಾಣುಸ್ತು. ಅಲ್ಲಿಂದ ಮತ್ತೆ ನಮ್ಮ ಕೆಲಸದ ಸವಾರಿ ಶುರು.......















--

Happy